Rano kolejna wizyta na bazarze Phra Khanong, gdzie ostatnio bywam niemal codziennie. Skuter otwiera zupełnie nowe możliwości w mieście takim jak Bangkok (na przykład pozwala właśnie na codzienne wizyty na bazarach). Oczywiście boli mnie fakt, że jest to pojazd spalinowy – miałbym o wiele czystsze (pun not intended) sumienie, gdyby był elektryczny (i ładowany energią odnawialną).

Poniżej zdjęcie mojego nowego towarzysza na tle zewnętrznej cześci bazaru. Na drugim planie po lewej sklep z akcesoriami buddyjskmi.

Skut pod bazarem Phra Khanong (zdjęcie z komórki).

Przy okazji wizyty na bazarze zrobiłem małe rozeznanie lingwistyczne w temacie nerkowców. Sprawa jest bardzo złożona. Otóż orzech nerkowca to po tajsku met ma-muaang him-ma-phaan. W skrócie można powiedzieć met ma-muaang. Ma muang to, jak ogólnie wiadomo, mango. Met to z kolei klasyfikator numeryczny dla małych, okrągłych/kulistych przedmiotów (ziarna, orzechy, guziki, pigułki etc.) Himma-phaan to zgodnie ze słownikiem chłodne lasy na północy Indii. Samo himma to z kolei śnieg – od sanskryckiego hima, skąd zresztą nazwa Himalaje (himalaya, kraina śniegu, abode of snow).

Czyli używając bezpośredniego przekładu, nerkowce to liczne małe manga z himalajskich lasów! Zapis w alfabecie tajskim wygląda tak: เม็ดมะม่วงหิมพานต์. Można polubić ten język, mimo że jest koszmarnie złożony.

Sugerowałoby to, że nerkowce trafiły do Tajlandii właśnie z północnych Indii. Poniższa mapa pokazuje 10 indyjskich stanów, które produkują najwięcej nerkowców. Co prawda większość z nich jest na południu albo w środkowych Indiach, ale mamy też Zachodni Bengal, który podchodzi niemal pod Sikkim. Co mogłoby oznaczać, że z niektórych plantacji nerkowców widać Kanczendzongę. Myślę, że w innym życiu zajmowałbym się etymologią.

Po tygodniu intensywnego kursu czytania i pisania po tajsku rozpoznaję już ok. 40% tutejszych liter. Do biegłości w czytaniu jeszcze co prawda bardzo długa droga, ale fakt, że potrafię już napisać po tajsku, na przykałd, mango (มะ-ม่วง), daje mi wiele radości.