Wkrótce minie rok od moich praktyk w klasztorze w Kathmandu… Nie ukrywam, że często wracam do tego okresu, bo w sumie było to fascynujące doświadczenie. Szczególnie, jeśli pominąć zimno, kurz, smog i ogólną trzecioświatową rozpierduchę KTM.

I tak, czytałem ostatnio fragmenty “Introduction to Tibetan Buddhism” Johna Powersa, gdzie rzuciła mi się w oczy poniższa opowieść.

For several months he performed advanced tantric rites with his consort Mandarava in a cave called Maratika. He cultivated longevity techniques and received empowerment directly from Amitayus, the buddha of long life. Through this practice he attained the level of a knowledge bearer and gained complete control over the duration of his own life. Since through these practices his physical form was able to transcend birth and death, he became effectively immortal, and nothing could harm him without his allowing it. This proved to be a valuable attainment, because when he traveled to the kingdom of Sahor the king and his ministers attempted to immolate him. Through his tantric power he transformed the pyre into a lake of sesame oil, and he remained unharmed in the center of it, sitting on a lotus. The king and ministers were so impressed that they asked him to teach them the dharma.

Nie ukrywam, że wizja Guru Rinpoche, który nieoczekiwanie ukazuje się oczom spragnionej krwi gawiedzi, dogłębnie przekonanej o jego sromotnej i ostatecznej porażce, niedbale rozparty na lotosie, bardzo do mnie przemawia. Do tego uwielbiam olej sezamowy.

A wszystko dzięki odbytym w pieczarze tantrycznym praktykom z kochanką joginką.