W ramach powiększania zdjęć – galeria z wejścia na Ama Dablam, listopad 2011.

→ 2011-11 – Nepal, Ama Dablam.

Nowy lightbox zobowiązuje, więc na próbę jedna z pierwszych galerii na blogu w zupełnie nowej odsłonie. Trek z Tumlingtaru do Makalu Base Camp, jesienią 2010. Duże zdjęcia i aż za ładne kolory.

→ 2010-09/10 – Nepal, Trek do Makalu Base Camp.

Te zdjęcia czekały na post-processing ponad cztery lata. ;-)

Kilka zdjęć z nabrzeża w Barisal i ze statku – Tipu 7 – który wiózł mnie z Barisal do Dhaki. Tym razem nieco bardziej eksperymentalna galeria – większe zdjęcia i bardziej swobodne kadrowanie.

→ 2014-10-20 – Bangladesz, Barisal.

Aha, coś się kończy, coś się zaczyna. Tak mówią.

Za Nine Lives Williama Dalrymple’a.

One day Lal Shahbaz was wandering in the desert with his friend Sheikh Baha ud-Din Zakriya. It was winter, and evening time, so they began to build a fire to keep warm. They found some wood, but then they realised they had no fire. So Baha ud-Din suggested that Lal Shahbaz turn himself into a falcon and get fire from hell. Off he flew, but an hour later he came back empty handed. ‘There is no fire in hell’, he reported. ‘Everyone, who goes there brings their own fire, and their own pain, from this world’.

Kolejna galeria z tegorocznego wyjazdu do BD – Chittagong. Nieco opieszale idzie mi obrabianie zdjęć, ale w chwilę po powrocie zacząłem nowy projekt i to nagłe przejście od rzeczywistości podróżnej i tropikalnej do tej drugiej – tej szarej, monotonnej, smutnej, nudnej, zimnej, polskiej, zimowej, korporacyjnej – nie pozostało bez wpływu na mój stan ducha. Buddowie!

Zdjęcia są z dwóch wizyt w Chittagong – jednej w drodze do Chittagong Hill Tracts, drugiej w drodze powrotnej z tych wzgórz.

→ 2014-09/10 – Bangladesz, Chittagong/.

Ostatnia relacja z Bangladeszu. Kilka słów o ostatnim dniu tamże plus małe podsumowanie. Gdyby komuś nie chciało się czytać całej serii relacji i chciał szerszego podsumowania albo odpowiedzi na konkretne pytania (a dostawałem takie w mailach), proszę pytać w komentarzach, odpowiem możliwie wyczerpująco i ku pożytkowi przyszłych pokoleń podróżników.

→ Dhaka, dzień ostatni. Bangladesz, podsumowanie.

W sumie business as usual, one tam toną z nieco przerażającą regularnością, ale niedawno sam siedziałem na takim statku, więc mogę poczuć pewną więź z zaginionymi. Statek, który zatonął, zabierał ponad 300 osób, więc musiał być mniejszy od mojego M.V. Tipu 7 (płynąłem nim z Barisal), który – jak sądzę – zabierał ok. 1000 osób. Nieco inna była też początkowa część trasy, ale później, za Chandpur, już ta sama.

→ Statek zatonal w Bangladeszu, setki zaginionych.

Właśnie przeczytałem też, że nieco ponad rok temu tenże Tipu 7 został staranowany przez inny statek podobnej klasy (pasażerski statek rzeczny, tzw. launch) :-):

→ Launch rams into Barisal port

Kolejna galeria z Bangladeszu – wesołe towarzystwo z Mymensingh.

→ 2014-09-28 – Bangladesz, Mymensingh/.

Trudno w to uwierzyć, ale już w dzień po powrocie z eskapad wziąłem się za wywoływanie zdjęć – niechybnie nowy sprzęt mnie tak motywuje. Pierwsza galeria z Dhaki – Stara Dhaka, Saderghat i nieco rzecznego życia na Burigandze.

→ 2014-09-25 – Bangladesz, Dhaka

Powrót do domu przez Finlandię. Helsinki jak Mordor. Zimne, mroczne, mgliste, pochmurne i wilgotnawe. Ostatni raz byłem tu ze trzy lata temu, jeszcze jako korporacyjny pies. Czuję już jak jesienna deprecha pręży macki, lepiej było zostać w tropikach do wiosny.

Wczoraj wycieczka do Ayutthaya. Urocza podróż pociągiem przez Bangkok, przedmieścia i interior. Na miejscu wypożyczyłem rower i pojeździłem po stupach. Nieco jak Bagan, tylko bardziej pod masowy turyzm.